Seks po zawale

sekspozawale

Czynnikami ograniczającymi aktywność seksualną po zawale serca jest często ogólny stan psychiczny i fizyczny pacjenta oraz współistnienie lęku przez wystąpieniem kolejnego incydentu sprowokowanego specyficzną formą aktywności fizycznej jaką jest aktywność seksualna. Jest to często uwarunkowane błędnym przekonaniem jakoby seks po zawale był zachowaniem niosącym wysokie ryzyko wystąpienia niepożądanych reakcji ze strony układu sercowo-naczyniowego. Przeczą temu badania naukowe, które dostarczają dowodów, że u większości chorych po przebytym zawale serca aktywność seksualna niesie za sobą znikome ryzyko powikłań i może być prowadzona praktycznie bez żadnych środków ostrożności i ograniczeń.

U większości chorych po przebytym zawale mięśnia sercowego aktywność seksualna niesie za sobą znikome ryzyko powikłań i może być prowadzona praktycznie bez żadnych środków ostrożności i ograniczeń

Aktywność seksualna jest formą aktywności ruchowej, która tak jak i inne formy aktywności fizycznej powoduje przyspieszenie częstości akcji serca i wzrost ciśnienia tętniczego krwi. Używając jednostek miary wysiłku fizycznego – równoważników metabolicznych (ang. Metabolic Equivalent of the Task – jednostka oparta o ocenę objętości zużytego tlenu – 1 MET = 3,5 ml tlenu/kg masy ciała/min aktywności) seks związany jest z wydatkiem energetycznym na poziomie 2–3 MET w fazie przed orgazmem i 3–4 MET w czasie orgazmu. Natężenie wysiłku podczas aktywności seksualnej jest porównywalne z różnymi pracami domowymi i innymi codziennymi zajęciami. Dla porównania poniżej podano koszt metaboliczny przykładowych aktywności ruchowych, które podejmują pacjenci po zawale serca.

  • Praca siedząca – umysłowa (biuro), praca fizyczna – siedząca (szwalnia), prowadzenie samochodu, toaleta codzienna, lekkie prace na działce, prace domowe – gotowanie, wolny spacer, łowienie ryb, bilard, gra na instrumencie – < 3 METs
  • Prace domowe – wieszanie firanek, szybki spacer, wolny taniec, jazda na rowerze 10 km/h, lekka praca fizyczna – hydraulik, praca w stolarni, spawanie – 3 – 6 METs.

W związku z tym, że wydatek energetyczny aktywności seksualnej należy do grupy wydatków co najwyżej średnich, które jedynie w stopniu umiarkowanym mobilizują układ sercowo- naczyniowy do pracy, ryzyko zgonu podczas aktywności seksualnej jest niskie.

Jednak aktywność seksualna to nie tylko wysiłek fizyczny. Na reakcję ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca wpływ ma także pobudzenie seksualne. W związku z tym bezpieczną aktywność po zawale serca powinno cechować kilka zasad przestrzeganych przede wszystkim w ciągu pierwszych sześciu miesięcy po incydencie:

  • nie powinno się zmieniać partnera seksualnego,
  • podczas aktywności seksualnej powinno się unikać różnych dodatkowych bodźców, które mogą wywoływać większe emocje i tym samym mocniej pobudzać układ sercowo-naczyniowy (seks z dużo młodszą partnerką, seks w miejscu publicznym). Negatywne emocje mogą wynikać także z obciążenia psychicznego związanego ze świadomością popełniania zdrady itp.
  • powinno się unikać seksu po nadużyciu alkoholu i/lub po zbyt obfitym posiłku.

Chorzy po niepowikłanym zawale mięśnia sercowego, jeśli proces rekonwalescencji przebiega bez powikłań, a codzienna aktywność ruchowa nie prowokuje zbytniego zmęczenia i/lub dolegliwości bólowych w klatce piersiowej, do aktywności seksualnej mogą powrócić po miesiącu od wyjścia ze szpitala.

Chorzy po niepowikłanym zawale mięśnia sercowego, jeśli proces rekonwalescencji przebiega bez powikłań, a codzienna aktywność ruchowa nie prowokuje zbytniego zmęczenia i/lub dolegliwości bólowych w klatce piersiowej, do aktywności seksualnej mogą powrócić po miesiącu od wyjścia ze szpitala

Chorzy poddani po zawale serca wszczepieniu by-passów do aktywności seksualnej mogą powrócić po 6-8 tygodniach, a najlepiej po trzech miesiącach od operacji – po uzyskaniu pełnego zrostu mostka.

W początkowym okresie powrotu do aktywności seksualnej po zawale czas trwania aktywności seksualnej powinien być ograniczony i nie powinno się za wszelką cenę dążyć do odbycia pełnego stosunku seksualnego. Istotna jest pozycja odbywania stosunku, którą powinna cechować wygoda. Należy unikać pozycji, które wymagają izometrycznego napięcia dużych partii mięśniowych (np. pozycja klasyczna, w której dochodzi do dużej aktywności mięśni ramion i barków), co prowadzi do wzrostu zapotrzebowania na tlen i zwiększenia pracy układu sercowo-naczyniowego (wzrost ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca).

obrazek1

Pozycją wskazaną u chorych po zawale jest pozycja na boku, lub pozycja odwrotna, kiedy kobieta siedzi na mężczyźnie.

obrazek2

Istotną zasadą, której powinni przestrzegać wszyscy pacjenci po zawale jest unikanie podejmowania aktywności seksualnej bezpośrednio po obfitym i tłustym posiłku, który powoduje przekrwienie narządów jamy brzusznej. Może to prowadzić do deficytu zaopatrzenia w krew serca, mózgu i prowokować zaburzenia funkcji tych narządów.

Posiłki spożywane przez chorych planujących aktywność seksualną powinny mieć zatem ograniczoną objętość i być lekkostrawne.

Niezalecana u tych chorych jest także aktywność seksualna bezpośrednio po gorącej kąpieli, która powoduje zastój krwi w narządach jamy brzusznej i skóry, spadek ciśnienia tętniczego krwi i przyspieszenie częstości akcji serca. U chorych po zawale zalecany jest szybki, ciepły prysznic lub godzinna przerwa pomiędzy kąpielą, a aktywnością seksualną.

Aktywność seksualna powinna być prowadzona jedynie w sytuacji kiedy pacjent jest wypoczęty. Zmęczenie po całym dniu może negatywnie wpływać na sprawność seksualną i wywołaną przez aktywność seksualną reakcję układu sercowo-naczyniowego.

Aktywność seksualna powinna być prowadzona jedynie w sytuacji kiedy pacjent jest wypoczęty. Zmęczenie po całym dniu może negatywnie wpływać na sprawność seksualną i wywołaną przez aktywność seksualną reakcję układu sercowo-naczyniowego

Warto w zależności od trybu życia i codziennych obowiązków zidentyfikować okres najlepszego samopoczucie w ciągu dnia i w tych godzinach planować aktywność seksualną.

Istotne są także warunki, w których prowadzona jest aktywność seksualna. Zbyt niska i zbyt wysoka temperatura otoczenia mogą nadmiernie pobudzać aktywność układu sercowo-naczyniowego.

Palenie tytoniu istotnie negatywnie ogranicza sprawność seksualną. W celu jej poprawy zaleca się zupełne zaprzestanie palenia tytoniu z bezwzględnym zakazem palenia w czasie godziny przez podjęciem aktywności seksualnej.

Kluczowe znaczenie dla bezpiecznego powrotu do aktywności seksualnej po zawale ma także reakcja partnerki. Stres związany z przebyciem zawału mięśnia sercowego i obawy o bezpieczeństwo podczas aktywności seksualnej negatywnie wpływają na sprawność seksualną mężczyzn i na odczuwanie przyjemności ze stosunku seksualnego. W związku z tym długa „gra wstępna” i pieszczoty aktywnej partnerki pozwalają przełamać obawy, odbudować potrzebę bliskości i istotnie redukują strach pacjentów po zawale serca. Umożliwia to mężczyznom powrót do pełnej aktywności seksualnej i poprawia ich sprawność seksualną. Będące przejawem źle pojętej troski o mężczyznę unikanie aktywności seksualnej przez partnerkę może jedynie nasilać u mężczyzny frustrację i prowadzić do obniżenia samooceny.

W przypadku wystąpienia prowokowanego przez wysiłek bólu w klatce piersiowej należy przerwać aktywność seksualną. Jeśli natomiast aktywność seksualna regularnie prowokuje występowanie bólów zamostkowych i duszności należy zaprzestać czasowo uprawniania aktywności seksualnej i powiadomić o dolegliwościach swojego lekarza.

W przypadku wystąpienia prowokowanego przez wysiłek bólu w klatce piersiowej należy przerwać aktywność seksualną. Jeśli natomiast aktywność seksualna regularnie prowokuje występowanie bólów zamostkowych i duszności należy zaprzestać czasowo uprawniania aktywności seksualnej i powiadomić o dolegliwościach swojego lekarza

U znacznego odsetka pacjentów problemy ze sprawnością seksualną (spadek pobudliwości seksualnej, brak chęci na seks, problemy z uzyskaniem i/lub utrzymaniem wzwodu) występują już przed zawałem serca, a po zawale w okresie rekonwalescencji zaburzenia te mogą się jeszcze pogłębić. W przypadku wystąpienia tych zaburzeń pacjent powinien poinformować o tym swojego lekarza prowadzącego, a lekarz fakt ten powinien uwzględnić, planując leczenie chorób układu krążenia.

Istotne dla sprawności seksualnej ma poprawiające tolerancję wysiłku zwiększenie aktywności fizycznej. Służyć temu może specjalistyczna forma leczenia ruchem jaką jest rehabilitacja kardiologiczna. Ma ona udowodniony korzystny wpływ na poprawę sprawności seksualnej u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego. Pomaga ona także zredukować masę ciała, co korzystnie wpływa na poprawę sprawności seksualnej.

Przebyty zawał serca nie stanowi przeciwwskazania do stosowania w leczeniu zaburzeń erekcji nowoczesnego leczenia farmakologicznego.

Poza wczesnym okresem po zawale chorzy po konsultacji lekarskiej mogą przyjmować inhibitory PDE5 (Cialis, Levitra, Spedra, Viagra i leki odtwórcze). Stosowanie tych leków jest przeciwwskazane u pacjentów leczonych azotanami (nitratami), które aktualnie są bardzo rzadko stosowane, w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego. Pewnym ograniczeniom podlega także stosowanie inhibitorów PDE5 z niektórymi lekami urologicznymi (α-adrenolityki). U chorych, którzy słabo lub wcale nie reagują na farmakoterapię oraz u chorych, u których istnieją przeciwwskazania do jej zastosowania można skorzystać z nowoczesnego leczenia zaburzeń erekcji falą uderzeniową o niskiej energii i częstotliwości (LI ESWT).

Przebyty zawał serca nie stanowi przeciwwskazania do stosowania w terapii zaburzeń erekcji nowoczesnych leków (Cialis, Levitra, Spedra, Viagra i leki odtwórcze) oraz technik fizjoterapeutycznych poprawiających ukrwienie ciał jamistych

Zarówno mężczyzna po zawale jak i jego partnerka powinni bez niepotrzebnego skrępowania i wstydu informować lekarza o wszystkich niepożądanych objawach prowokowanych przez ich życie seksualne.